Βρίσκεστε στον Ιστότοπο του Πανελληνίου Σωματείου Εκτάκτου Προσωπικού του Υπουργείου Πολιτισμού.
Ο Ιστότοπος αυτός, ευελπιστούμε να λειτουργήσει ως πόλος ενημέρωσης και συσπείρωσης των μελών του Σωματείου. 

Ο Ιστότοπος βρίσκεται σε διαδικασία ανάπτυξης, σταδιακά θα ολοκληρωθεί.

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΣΥΛΟΥ
ΕΔΡΑ: Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ 2, ΑΘΗΝΑ
ΕΤΟΣ ΙΔΡΥΣΗΣ: 2017
email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

Αθήνα, 4/3/2019

 

8 Μάρτη Παγκόσμια Μέρα των Γυναικών
Απεργία στο σπίτι, απεργία στη δουλειά

Στάση εργασίας – Πορεία


Παρά την υποτιθέμενη θεσμική κατοχύρωση της ισότητας των φύλων, η εκμετάλλευση που βιώνουμε ως γυναίκες όχι μόνο υπάρχει αλλά και εντείνεται μέσα στην κρίση. Και μάλιστα είναι εκμετάλλευση διπλή: στη δουλειά και στο σπίτι. Πάνω σε αυτή τη διπλή εκμετάλλευση έρχονται να προστεθούν πολλαπλές καταπιέσεις: σε σχέση με την έκφραση της σεξουαλικότητάς μας, την κοινωνική συμπεριφορά μας, την ηλικία, το θρήσκευμα, την εθνότητά μας και κάθε άλλη όψη της ζωής μας.

Την ίδια στιγμή, ο σεξισμός και η απειλή βίας πυκνώνουν γύρω μας. Θρηνούμε σχεδόν καθημερινά θύματα γυναικοκτονιών, βιασμών και επιθέσεων. Η Ελένη, η Αγγελική, η Zackie και τόσες ακόμα που δε μαθαίνουμε ποτέ το όνομα τους και που δολοφονούνται είτε επειδή αρνούνται να συναινέσουν είτε επειδή παρεκκλίνουν από αυτό που προβάλλεται ως «σωστό» και «φυσιολογικό». Και μπροστά σε όλα αυτά, ανυπαρξία δημόσιων δομών κοινωνικής προστασίας ώστε να απευθύνουμε τις καταγγελίες μας ή να ζητάμε στήριξη, ανυπαρξία νομικής κάλυψης, αφού οι γυναικοκτονίες δεν αναγνωρίζονται νομικά ως εγκλήματα στοχοποίησης των γυναικών λόγω της ταυτότητας φύλου τους. Δεν κατοχυρώνεται νομικά η αυτοάμυνα αν κάποια τολμήσει να αντισταθεί στη σεξιστική βία, ούτε αναγνωρίζεται ο βιασμός αν δεν υπάρχουν εμφανή αποδεικτικά στοιχεία άσκησης βίας, ενώ ακόμα κι αν υπάρχουν, πάντα θα βρεθούν καλοθελητές να «δικαιολογήσουν» τους θύτες, να ψάξουν αιτίες, να παρουσιάσουν σαν «κανονική» μια βάναυση πρακτική.

Ως εργαζόμενες στην Υπηρεσία Ασύλου, αναγνωρίζουμε ότι οι προσφύγισσες και οι μετανάστριες είναι στόχος βαθύτερων και πολλαπλότερων καταπιέσεων. Γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες αφηγήσεων απάνθρωπων μορφών έμφυλης βίας. Γυναίκες που πήραν το δρόμο της προσφυγιάς για να ξεφύγουν από την κλειτοριδεκτομή, τον εξαναγκαστικό γάμο, την ενδοοικογενειακή βία με σκοπό να κάνουν μια νέα αρχή σε ένα ασφαλές περιβάλλον, εγκλωβίζονται στη Μόρια, στη Σάμο και στα camps όλης της χώρας, όπου επανεκτίθενται σε κακοποιητικές συνθήκες. Σε αυτές λοιπόν τις γυναίκες εκφράζουμε την αμέριστη συμπαράσταση και το σεβασμό μας στους αγώνες για αξιοπρέπεια και επιβίωση.

Οι εργαζόμενες συμβασιούχοι ορισμένου χρόνου της Υπηρεσίας Ασύλου, που αποτελούμε τη συντριπτική πλειοψηφία του συνολικού προσωπικού της, πέρα από τις διακρίσεις που υφιστάμεθα από κοινού με τους άνδρες συναδέλφους μας (μειωμένα δικαιώματα και άδειες, διαρκή εργασιακή ομηρεία, καθυστερήσεις στη μισθοδοσία), υφιστάμεθα διακρίσεις λόγω φύλου και σεξιστικές συμπεριφορές. Οι εργαζόμενες μητέρες δε λαμβάνουν πλήρως το 9μηνο της άδειας ανατροφής τέκνου, αλλά αναλογία αυτού, με αποτέλεσμα να αναγκάζονται να επιλέξουν ανάμεσα στον πρόωρο αποθηλασμό και την άδεια άνευ αποδοχών δίχως καταβολή ενσήμων.


Παλεύουμε για ίση ζωή με ίσα δικαιώματα


·   Επίδομα κύησης και μητρότητας, γονεϊκή άδεια υποχρεωτική με πλήρεις αποδοχές και για τους δύο γονείς, πρόσθετη στήριξη μονογονεϊκών οικογενειών.

·   Προστασία της μητρότητας με πλήρη εξίσωση των αδειών και 9μηνη άδεια για όλες και όλους τους συναδέλφους

·   Κατάργηση των ανισοτήτων και διακρίσεων στην εργασία

·   Καμία μόνη απέναντι στην πατριαρχία, τον σεξισμό, την παρενόχληση, τον εργοδότη.

·   Προστασία των προσφυγισσών και των μεταναστριών, αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης.

·   Stop στις γυναικοκτονίες, στην έμφυλη βία, στις διακρίσεις βάσει ταυτότητας φύλου ή/και σεξουαλικού προσανατολισμού.

·   Νομική κατοχύρωση της γυναικοκτονίας και της γυναικείας αυτοάμυνας.

·  Δημόσιες και δωρεάν δομές προστασίας κακοποιημένων γυναικών.


Για να μη χρειαστεί ποτέ ξανά καμιά από εμάς να σηκώσει το βάρος της καταπίεσης της μόνη της. Να μη σιωπήσουμε, να βγούμε όλες μαζί στο προσκήνιο ενάντια στην πατριαρχία και στο σύστημα που την αναπαράγει. Για να χτίσουμε έναν κόσμο που θα μας χωρά όλες.

Το Σωματείο Εργαζομένων Συμβασιούχων Υπηρεσίας Ασύλου προκηρύσσει πανελλαδική στάση εργασίας για την Παρασκευή 08/03/2019 ως εξής: στάση εργασίας τις τελευταίες τέσσερις (4) ώρες της πρωινής βάρδιας / ωραρίου κάθε υπαλλήλου και αντίστοιχη στάση εργασίας τις πρώτες τέσσερις (4) ώρες της απογευματινής βάρδιας /ωραρίου κάθε υπαλλήλου. Καλούνται όλοι/ες να συμμετάσχουν στην απεργιακή συγκέντρωση της ΑΔΕΔΥ και των σωματείων στην πλ. Κλαυθμώνος στις 13.30 μ.μ. και στην πορεία ενάντια στην έμφυλη καταπίεση και βία στις 18.00 μ.μ. με σημείο έναρξης την  πλ. Κλαυθμώνος.

 

 

Για το Δ.Σ.

H Πρόεδρος                                                         H Γραμματέας

EIΡΗΝΗ ΖΑΝΝΗ                                                        ΙΝΤΙΡΑ ΓΚΟΓΚΟΥ

 


Γ Σ Ε Ε
Πατησίων 69 & Αινιάνος 2
10434 Αθήνα
Τηλ.:210-8202100
Fax: 210-8202187
Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
https://gsee.gr/

 

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Αθήνα, 4/3/2019

 

8 ΜΑΡΤΗ : ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

Η ΓΣΕΕ
ΤΙΜΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΕΙΩΝ ΑΓΩΝΩΝ
ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΦΩΝΗΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΕΤΑΙ ΔΥΝΑΜΙΚΑ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ
ΠΡΟΚΗΡΥΣΣΕΙ ΠΑΝΑΤΤΙΚΗ 2ΩΡΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ 8 ΜΑΡΤΗ

 

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ
- Επαγγελματική και προσωπική ζωή με ισότητα και έμπρακτο σεβασμό στην ελευθερία επιλογών
- Ουσιαστική ισότητα και εξάλειψη των διακρίσεων λόγω φύλου, ως κύριου ακόμα λόγου άνισης μεταχείρισης σε βάρος των γυναικών, μαζί και με όλα τα άλλα είδη διακρίσεων
- Σταθερή και πλήρη εργασία με ίσους όρους, συλλογική συμμετοχή με ίσους όρους και προστασία του συνδικαλιστικού δικαιώματος στις εκλεγμένες γυναίκες – Κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας
- Ίση αμοιβή και ίσες ευκαιρίες επαγγελματικής ανέλιξης
- Ελεύθερη συνδικαλιστική δράση χωρίς κρατικό και εργοδοτικό παρεμβατισμό στην άσκηση των συλλογικών δικαιωμάτων των εργαζομένων
- Ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις και συλλογικές ρυθμίσεις για την ουσιαστική ισότητα και την ίση μεταχείριση, επαναφορά του κατώτατου μισθού/ημερομισθίου στην Εθνική Γενική ΣΣΕ και αποκατάσταση της καθολικότητάς της, διασφάλιση των κλαδικών/ομοιοεπαγγελματικών ΣΣΕ, της αρχής της εύνοιας και της ολικής μετενέργειας των όρων ΣΣΕ υπέρ των εργαζομένων.
- Διασφάλιση του απεργιακού δικαιώματος από προληπτικές και κατασταλτικές πράξεις παρεμπόδισης και ποινικοποίησής του και δίωξης των εκπροσώπων των εργαζομένων
- Αποτελεσματική αντιμετώπιση της αδήλωτης εργασίας και της ψευδώς δηλωμένης εργασίας
- Ενίσχυση της προστασίας από τις απολύσεις (ατομικές και ομαδικές). Αυστηρή προστασία των όρων εργασίας και της απασχόλησης ευάλωτων σε διακρίσεις και βία ομάδων λόγω των χαρακτηριστικών τους (γυναίκες, νέοι, εργαζόμενοι μετά από εργατικό ατύχημα, άτομα με αναπηρία, ΛΟΑΤΚΙ, μετανάστες).
- Ενίσχυση όλων των ελεγκτικών μηχανισμών για την αντιμετώπιση της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και παραβατικότητας
- Μέτρα αποτελεσματικής προστασίας των εργαζόμενων μητέρων, της μητρότητας και της οικογένειας, ενίσχυση των δημόσιων υποστηρικτικών δομών για τη φροντίδα των παιδιών, των ηλικιωμένων και των ατόμων με αναπηρία
- Διασφάλιση της καθολικής πρόσβασης σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και παροχές υγείας
- Αποτελεσματική πρόσβαση στις Αρχές και τη Δικαιοσύνη στα θύματα διακρίσεων
- Δράσεις ένταξης των προσφύγων και μεταναστών στην κοινωνία και την εργασία και προστασία των ασυνόδευτων παιδιών
- Σεβασμός στα συμμετοχικά δικαιώματα των εργαζομένων και αποκατάσταση της λειτουργίας όλων των θεσμικών δομών κοινωνικού διαλόγου για θέματα ισότητας και ίσης μεταχείρισης
- Συστηματική και διαρκή εκπαίδευση στα ανθρώπινα δικαιώματα
- Δράσεις για την παγκόσμια ειρήνη

ΚΑΛΟΥΜΕ

Όλες και όλους, άνδρες και γυναίκες να αντισταθούμε στις πολιτικές οικονομικής, κοινωνικής, πολιτικής και πολιτιστικής εξατομίκευσης και να συστρατευθούμε στα συνδικάτα μας για να κρατήσουμε δυνατή τη συλλογική μας φωνή και δράση, τη μόνη σταθερή και πραγματική πηγή δύναμης και δυναμικής.

Η Συνομοσπονδία με απόφαση της Εκτελεστικής της Επιτροπής, θα πραγματοποιήσει την Παρασκευή 8 Μάρτη Παναττική 2ωρη στάση εργασίας (13:00 με 15:00) για τη διευκόλυνση συμμετοχής όσων επιθυμούν στις προγραμματισμένες διαδηλώσεις.


 Aνακοίνωση σωματείων
για την εργατική διαδήλωση του Σαββάτου 16/2/19

Αθήνα, 16/2/2019


•    Συνεχίζουμε με ταξική αλληλεγγύη, με οργάνωση από τα κάτω και συλλογική αντίσταση-διεκδίκηση
•    Καταγγέλλουμε την απαγόρευση της συνέχισης της εργατικής διαδήλωσης, τον αυταρχισμό εργοδοσίας-κυβέρνησης-κράτους


Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 16 Φεβρουαρίου 2019 στην Αθήνα η συγκέντρωση και η εργατική διαδήλωση που καλούσαμε δεκάδες κλαδικά και επιχειρησιακά σωματεία του ιδιωτικού τομέα, εκπαιδευτικά σωματεία και συντονισμοί, καθώς και πολλές εργατικές συλλογικότητες και κινήσεις του ταξικού - κοινωνικού κινήματος.

Εκατοντάδες εργαζόμενοι και εργαζόμενες, άνεργοι και άνεργες, συγκεντρωθήκαμε στην Πλ. Κοραή και λίγο μετά τις 12.30 μ.μ. συγκρότησαμε διαδήλωση με πρώτη στάση το Υπουργείο Εργασίας, έξω από το οποίο φωνάξαμε τις διεκδικήσεις και γράψαμε τα συνθήματα της εργατικής διαδήλωσης για Αυξήσεις σε μισθούς και αμοιβές και Συλλογικές Συμβάσεις σύμφωνα με τις ανάγκες των εργαζομένων, ενάντια στις απολύσεις και την εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία.

Η διαδήλωση, με πολλά μπλοκ και πανό των εργατικών σωματείων που καλούσαν και στήριζαν την κινητοποίηση καθώς και συλλογικοτήτων του κινήματος, συνέχισε προς το Σύνταγμα και την οδό Ερμού, όπου βρέθηκε αντιμέτωπη με μπλόκο-φραγμό των δυνάμεων καταστολής, με ΜΑΤ και ΥΜΕΤ παραταγμένα κάθετα στην Ερμού.

Οι διαδηλωτές και τα σωματεία απαιτήσαμε να ανοίξει ο δρόμος και να συνεχιστεί η διαδήλωση, φωνάζοντας συνθήματα κατά της καταστολής και της παρουσίας της αστυνομίας. Η απάντηση του επικεφαλής των αστυνομικών δυνάμεων είναι ότι έχει εντολή να μην αφήσει τη συνέχιση της πορείας επί της Ερμού, παρά  μόνο αν γινόταν περικυκλωμένη από τα ΜΑΤ, κάτι που δεν έγινε αποδεκτό από την πλευρά μας.

Η διαδήλωση παρέμεινε για αρκετή ώρα στην είσοδο της Ερμού και το Σύνταγμα φωνάζοντας συνθήματα και συνέχισε συγκροτημένα με πορεία στη Βουλή και τα Προπύλαια.

Καταγγέλλουμε την κυβέρνηση, το υπουργείο «προστασίας πολίτη» και τη ΓΑΔΑ για την προκλητική απαγόρευση συνέχισης μιας πορείας εργατικών σωματείων. Ο αυταρχισμός και η καταστολή απέναντι σε εργατικές κινητοποιήσεις, στην οδό Ερμού μάλιστα, πεζόδρομο στον οποίο όλο το προηγούμενο διάστημα έχουμε κάνει δεκάδες κινητοποιήσεις και πορείες, δείχνει ότι το κράτος και η κυβέρνηση φυλάνε και στηρίζουν τους εργοδότες, τα αφεντικά, την ίδια ώρα που εφαρμόζουν βάρβαρες πολιτικές απέναντι στους εργαζόμενους και τους άνεργους. Δείχνει ότι στέκονται απέναντι στις διεκδικήσεις των εργαζομένων, ότι φοβούνται την ανεξάρτητη δράση και τον οριζόντιο συντονισμό εργατικών σωματείων, τον αγώνα του ταξικού εργατικού και κοινωνικού κινήματος.

Οι αγώνες για πραγματικές αυξήσεις και Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας σύμφωνες με τις ανάγκες μας, η δράση των σωματείων και συλλογικοτήτων για να έρθουν μπροστά τα εργατικά συμφέροντα θα συνεχιστούν, με νέα βήματα και δράση από τα κάτω, με συντονισμό και μαχητικότητα.

Η καταστολή και ο αυταρχισμός εργοδοσίας-κυβέρνησης-κράτους δεν θα περάσουν!

Κλαδικά και Επιχειρησιακά Σωματεία που διοργάνωσαν την εργατική διαδήλωση της 16ης Φλεβάρη 2019


 Σύλλογος Εκτάκτων Αρχαιολόγων
Τ.Θ. 30084, Τ.Κ. 10033, ΑΘΗΝΑ
Fax: 210 3816584, Κιν. 6977509501
Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε..
http://www.seka.net.gr

Προκήρυξη πανελλαδικής στάσης εργασίας
από τις 12:00 έως τη λήξη βάρδιας
την Τρίτη, 19/02/19, ημέρα συνάντησης αντιπροσωπειών ΣΕΚΑ-ΣΑΤΕ


Στις 23/01/19 πραγματοποιήθηκε συνάντηση της διαπραγματευτικής ομάδας του ΣΕΚΑ με τον μεσολαβητή του ΟΜΕΔ, στο πλαίσιο των επίσημων συζητήσεων που έχουν ξεκινήσει από τον προηγούμενο Δεκέμβριο με τον ΣΑΤΕ, με διακηρυγμένο στόχο από την πλευρά μας την υπογραφή ΣΣΕ. Μολονότι σημειώθηκε πρόοδος σε σχέση με την πρώτη συνάντηση, παρόλα αυτά είναι φανερή η πρόθεση του ΣΑΤΕ αφενός να καθυστερήσει όσο μπορεί τη διαδικασία (φέρνοντας προσκόμματα, και καταθέτοντας στη συζήτηση αποπροσανατολιστικά, όσο και αβάσιμα, ερωτήματα που επιχειρούν να αμφισβητήσουν δομικά την υπογραφή μιας ΣΣΕ ανάμεσα στον ΣΕΚΑ και στον ΣΑΤΕ), αφετέρου να υποσκάψει τους ίδιους τους όρους εργασίας και αμοιβής των αρχαιολόγων, στην προοπτική της πρότασης ΣΣΕ η οποία θα κατατεθεί από την πλευρά του μεσολαβητή, μετά την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων ανάμεσα στα δύο μέρη.

Ο Σύλλογος Εκτάκτων Αρχαιολόγων (Σ.ΕΚ.Α.) προκηρύσσει πανελλαδική στάση εργασίας από τις 12:00 έως τη λήξη βάρδιας για την Τρίτη, 19/02/19, οπότε και θα πραγματοποιηθεί η δεύτερη επίσημη συνάντηση ΣΕΚΑ-ΣΑΤΕ στο πλαίσιο της διαμεσολάβησης στον ΟΜΕΔ, προκειμένου να υποστηρίξουμε την προσπάθεια υπογραφής ΣΣΕ.

Καλούμε τους συναδέλφους να δώσουν αγωνιστικό παρών έξω από τα γραφεία του ΟΜΕΔ (πλατεία Βικτωρίας, αρ. 7, Αθήνα) στις 13:00 στηρίζοντας με την παρουσία τους την κοινή μας προσπάθεια για υπογραφή ΣΣΕ που θα ισχυροποιεί και θα κατοχυρώνει τα εργασιακά και οικονομικά μας δικαιώματα!

Η υπογραφή ΣΣΕ είναι υπόθεση όλων μας!

Καταγγέλλουμε την παρελκυστική πολιτική του ΣΑΤΕ, την επιτηδευμένη χρονοτριβή σε βάρος των διαδικασιών, με την παράλληλη προσπάθεια υπόσκαψης των όρων της ισχύουσας ΣΣΕ και των δικαιωμάτων μας!

Απαιτούμε-Διεκδικούμε την άμεση υπογραφή ΣΣΕ!

 

Συγκεντρώσεις κινητοποίησης, Τρίτη 19/02, στις 13:00:

Αθήνα:
έξω από τα γραφεία του ΟΜΕΔ, πλατεία Βικτωρίας, αρ. 7

Θεσσαλονίκη:
Σιδηροδρομικός Σταθμός, Γραφεία Κοινοπραξίας Μετρό

Ηράκλειο:
Δικαστήρια, Οδός Δικαιοσύνης (θα ακολουθήσει παρέμβαση στα περιφερειακά γραφεία του ΣΑΤΕ στην οδό Δικαιοσύνης 21)


 

 Aνακοίνωση σωματείων
για την εργατική διαδήλωση του Σαββάτου 16/2/19
(11.30 π.μ., πλ. Κοραή, Αθήνα)

 

Ως εργατικά σωματεία, σε συνέχεια της προσπάθειάς μας για κοινή, οριζόντια συντονισμένη και οργανωμένη από τα κάτω δράση, προχωράμε στην οργάνωση μιας εργατικής διαδήλωσης το Σάββατο 16/2/19 στο κέντρο της Αθήνας, με αρχική συγκέντρωση στις 11.30 π.μ. στην πλατεία Κοραή. Επιχειρώντας έτσι να αναδείξουμε κάποιες βασικές πτυχές της δυσχερούς εργασιακής πραγματικότητας που βιώνουμε και να βροντοφωνάξουμε για τα δίκια μας. Δυναμώνοντας τον κοινό αγώνα μας για την προάσπιση των εργατικών συμφερόντων και δικαιωμάτων, των αναγκών, της ζωής και της αξιοπρέπειάς μας.

Βασικός σταθμός της προσπάθειάς μας αυτής αποτέλεσε η διακλαδική απεργία της 1ης Νοέμβρη 2018, οπότε και -μέσα από μια οριζόντια διεργασία συντονισμού μας, που βασίστηκε στις διαδικασίες βάσης των σωματείων μας- πραγματοποιήθηκε συντονισμένη κήρυξη απεργιών στους κλάδους και τις επιχειρήσεις όπου εργαζόμαστε. Επρόκειτο για μια ιδιαίτερα σημαντική απεργία τόσο λόγω της μεγάλης συμμετοχής συναδέλφων και συναδελφισσών σε αυτή, καθώς και στην απεργιακή διαδήλωση, όσο και ως προς τη στόχευσή της και την παρακαταθήκη που αφήνει για τη συνέχεια.

Κάποιες από τις κύριες αιχμές της διαδήλωσης, όπως και της προαναφερόμενης απεργίας, αποτελούν το αίτημα για αυξήσεις στους μισθούς και τις αμοιβές μας και η διαχρονική μάχη μας για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. Βασική πτυχή της συνολικής επίθεσης που δεχόμαστε τα τελευταία χρόνια αποτέλεσε το σχέδιο υποτίμησης της εργασίας μας, που υλοποιήθηκε μέσα από την εφαρμογή μνημονιακών νόμων που προέβλεπαν περικοπές στο μισθό, σε επιδόματα κ.α. Ενδεικτικά αναφέρουμε τον κατώτερο μισθό των 586 ευρώ μικτά που επιβλήθηκε και το ότι για τους κάτω των 25 ετών ορίστηκε υποκατώτατος μισθός 510 μικτά. Πρόκειται για μισθούς πείνας που οριακά εξασφαλίζουν την επιβίωση. Παράλληλά, οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΕΓΣΣΕ, κλαδικές, επιχειρησιακές) ουσιαστικά έχουν διαλυθεί και πολλοί από εμάς δουλεύουν με ατομική σύμβαση. Ενώ κι όπου συνέχισαν να υπάρχουν ΣΣΕ, είναι είτε «διακοσμητικές», είτε για να καταγράφουν την εργασιακή χειροτέρευση. Μάλιστα, μέσα από την επίθεση στις ΣΣΕ, πέρα από το να εξασφαλίσουν χειρότερους όρους αμοιβής και εργασιακών συνθηκών για όλους και όλες μάς, τα αφεντικά πόνταραν και στην υποχώρηση της δύναμης των σωματείων μας και της δυνατότητάς μας να διαπραγματευόμαστε και να αγωνιζόμαστε συλλογικά για τα εργατικά μας συμφέροντα.

Γι’ αυτό και εμείς διεκδικούμε την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων και της ισχύος των ΣΣΕ, την κατάργηση του νόμου Βρούτση-Αχτσίογλου που επιτρέπει ορισμό του κατώτατου μισθού με κρατική παρέμβαση και των μνημονιακών νόμων που υπονόμευσαν την ελεύθερη προσφυγή των σωματείων στον Οργανισμό Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ). Επίσης, διεκδικούμε και την επεκτασιμότητά των ΣΣΕ, ώστε κανένας να μη δουλεύει χωρίς συλλογική σύμβαση. Μάλιστα απαιτούμε την άμεση επαναφορά των μισθών-ημερομισθίων-ωρομισθίων στα επίπεδα που προέβλεπαν οι ΣΣΕ (Εθνική Γενική, κλαδικές, επιχειρησιακές) πριν τη μνημονιακή λαίλαπα, ώστε αυτά τα επίπεδα να αποτελέσουν τη βάση για διαπραγματεύσεις για μισθολογικές αυξήσεις. Τέλος, παράλληλα με την απαίτησή μας για αυξήσεις στο μισθό διεκδικούμε και τη μείωση του εργάσιμου χρόνου. Διεκδικώντας έτσι και το να τα βγάζουμε πέρα χωρίς να αναγκαζόμαστε να κάνουμε και δεύτερη δουλειά ή και περισσότερες, αλλά και το δικαίωμά μας στον ελεύθερο χρόνο.

Στο πλαίσιο της σύγχρονης ελαστικοποίησης των σχέσεων εργασίας και της γενικότερης επισφάλειας εντάσσεται και το καθεστώς πληρωμής με ΔΠΥ (μπλοκάκι). Οι εργαζόμενοι-εργαζόμενες με μπλοκάκι σηκώνουν οι ίδιοι-ίδιες στο ακέραιο το βάρος της ασφάλισής τους, καταβάλλοντας υπέρογκες εισφορές ανεξαρτήτως του κύκλου εργασιών τους, ενώ φορολογούνται από το πρώτο ευρώ, καθώς από το κράτος αντιμετωπίζονται σαν επιχειρήσεις. Παράλληλα, τα αφεντικά τούς-τίς αντιμετωπίζουν σαν «συνεργάτες» που πρέπει να δουλεύουν χωρίς ωράριο («για να βγει η δουλειά»), χωρίς δυνατότητα συλλογικής διεκδίκησης και ρύθμισης μιας μίνιμουμ αμοιβής, καθώς και επιβολής ενιαίων όρων για την αμοιβή αυτή, χωρίς δικαιώματα (επιδόματα, άδειες, άδεια μητρότητας, αφορολόγητο κλπ), αλλά μόνο με υποχρεώσεις. Να σημειώσουμε ότι σε διάφορους κλάδους το φαινόμενο συνάδελφοι και συναδέλφισσες να δουλεύουν με όρους εξαρτημένης εργασίας ενώ αμείβονται και ασφαλίζονται με μπλοκάκι είναι μια πλήρως κανονικοποιημένη εργασιακή συνθήκη, κατάσταση που σε καμία περίπτωση δεν είμαστε διατεθειμένοι και διατεθειμένες να δεχτούμε μοιρολατρικά, καθώς υποβαθμίζει την καθημερινότητα και την ποιότητα της ζωής μας. Επίσης, αυτές οι ελαστικές και επισφαλείς μορφές εργασίας (είτε πρόκειται για ΔΠΥ, είτε για συνεχείς, επαναλαμβανόμενες συμβάσεις ορισμένου χρόνου), εκτός του ότι καταστρατηγούν τα εργασιακά μας δικαιώματα, αποτελούν και πρόσφορο έδαφος για πραγματοποίηση μαζικών απολύσεων, όπως ήδη βλέπουμε να γίνεται πχ. σε περιπτώσεις κλεισίματος προγραμμάτων, χωρίς να τηρούνται ούτε οι στοιχειώδεις υποχρεώσεις, όπως η καταβολή αποζημιώσεων

Οι διεκδικήσεις μας για μισθό-αμοιβές και για ΣΣΕ βασίζονται στις ανάγκες μας και όχι στις όποιες «αντοχές της οικονομίας» ή στο τι είναι «πρόθυμοι» να παραχωρήσουν οι εργοδότες και οι εκάστοτε κυβερνώντες. Και με αυτόν τον τρόπο επιχειρούμε και να αμφισβητήσουμε και την ίδια την κυριαρχία των νόμων της αγοράς πάνω στη ζωή μας.

Επίσης, είναι κρίσιμο να καταδείξουμε και τον εμπαιγμό της κυβέρνησης που εδώ και καιρό, στο πλαίσιο της δήθεν εξόδου από τα μνημόνια, διαφημίζει διαρκώς την αύξηση του κατώτερου μισθού -η οποία ανακοινώθηκε τελικά επίσημα τις μέρες αυτές- και την επαναφορά των ΣΣΕ. Από τη μια, ακόμα και τα “ψίχουλα” που παρουσιάζουν ως αυξήσεις ουσιαστικά δε θα έρθουν ποτέ στις τσέπες μας, εξαιτίας της επικείμενης μείωσης του αφορολόγητου εισοδήματος. Από την άλλη, η κατάργηση του καθεστώτος του υποκατώτατου μισθού συνοδεύεται από την ήδη αποφασισμένη επιδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό του 50% των ασφαλιστικών εισφορών των εργοδοτών για τους εργαζομένους κάτω των 25 ετών, ώστε να μην αντιμετωπίσουν αυξημένο κόστος οι εργοδότες! Επίσης, η κυβέρνηση έχει ήδη θέσει σε εφαρμογή το νόμο για ορισμό του κατώτατου μισθού με κυβερνητική απόφαση βάσει των “αντοχών της οικονομίας” και όχι μέσω ελεύθερης συλλογικής διαπραγμάτευσης εργαζομένων κι εργοδοτών (…και σίγουρα ούτε κατά διάνοια βάσει των αναγκών μας). Τέλος, μέσω των διάφορων περιοριστικών διατάξεων (όπως κατάθεση μητρώου των εργοδοτικών οργανώσεων που να δείχνει ότι απασχολούν το 50% των εργαζομένων του κλάδου), δίνεται η δυνατότητα στα αφεντικά να μπλοκάρουν την επεκτασιμότητα των ΣΣΕ.

Μια από τις βασικές αιχμές της διαδήλωσης αυτής είναι και η εναντίωσή μας στην εργοδοτική τρομοκρατία. Μια σειρά ολοένα και αυξανόμενων κρουσμάτων κατά τα τελευταία χρόνια καταδεικνύουν ότι τα αφεντικά δεν αρκούνται μόνο στο αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο που έχει επιβληθεί (ή που τους έχει χαριστεί). Βέβαια και το ίδιο το νομοθετικό αυτό πλαίσιο, αλλά και η σχετική ατιμωρησία που απολαμβάνουν τις περισσότερες φορές τα αφεντικά, ενθαρρύνουν μια τέτοια στάση απέναντι μας. Εκδικητικές απολύσεις, αλλά και εκβιασμοί και ξυλοδαρμοί -ακόμα και με ξεκάθαρα μαφιόζικες πρακτικές- σε εργαζόμενους-εργαζόμενες που “τολμούν” να διεκδικήσουν ό,τι δικαιούνται βάσει νόμου, απαιτήσεις για επιστροφή δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα, επιβολή όρων εργασίας δυσμενέστερων των όσων προβλέπει η υπογεγραμμένη σύμβαση εργασίας, αυταρχικές και απαξιωτικές συμπεριφορές εργοδοτών και προϊστάμενων και πολλές άλλες αντίστοιχες καταστάσεις συνθέτουν ένα σκηνικό τρόμου.

Οι απολύσεις, σε συνδυασμό με την έξαρση της ανεργίας αλλά και την επικράτηση της επισφάλειας ως βασική εργασιακή συνθήκη, καταδεικνύουν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο το πόσο αναλώσιμοι είμαστε όλοι και όλες εμείς, ο κόσμος της εργασίας. Από τη μια στιγμή στην άλλη ο καθένας και η καθεμιά μας μπορεί να βρεθεί στο δρόμο, δίχως δουλειά και χωρίς να μπορεί να εξασφαλίσει τα αναγκαία μέσα για να ζήσει αξιοπρεπώς. Είτε επειδή ως παλιότερος-παλιότερη κοστίζει περισσότερο στην επιχείρηση σε σχέση με έναν νέο ή μία νέα, είτε επειδή διεκδικεί δικαιώματα, είτε γιατί είναι έγκυος, είτε γιατί «περισσεύει», είτε γιατί «δεν αντέχει η οικονομία» ιδίως για όσους και όσες εργάζονται στο δημόσιο τομέα, είτε τέλος γιατί αυτή είναι η φύση του καπιταλιστικού συστήματος.

Επίσης, μέσα από τη διαδήλωση αυτή επιχειρούμε να καταδείξουμε και το ρόλο που παίζει η κρατική τρομοκρατία. Πέρα από το νομοθετικό ρόλο της στην επιβολή συνθηκών εργασιακού μεσαίωνα και της συνολικής λεηλασίας της ζωής μας, η τρομοκρατία του κράτους και των εκάστοτε κυβερνώντων εκδηλώνεται και μέσα από την καταστολή και κατατρομοκράτηση των εργατικών αγώνων και την ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης. Εργατικές κινητοποιήσεις καταστέλλονται, πολλές φορές με μεγάλη βαναυσότητα και συνάδελφοι-συναδέλφισσες που συμμετέχουν σε αυτές συλλαμβάνονται και καταδικάζονται. Ενώ έχουν υπάρξει και περιπτώσεις διώξεων ακόμα και από το λεγόμενο τμήμα προστασίας του δημοκρατικού πολιτεύματος. Επίσης, απεργίες κρίνονται παράνομες και καταχρηστικές, ενώ κατά την περασμένη χρονιά επιχειρήθηκε μέσω νόμου και το να γίνει δυσχερέστερη η δυνατότητα πρωτοβάθμιων σωματείων για κήρυξη απεργίας.

Το όλο αυτό σκηνικό τρόμου έρχεται να συμπληρώσει η έξαρση των λεγόμενων “εργατικών ατυχημάτων”, που ουσιαστικά δεν είναι τίποτε άλλο από δολοφονίες των εργοδοτών και του κράτους. Δεκάδες συνάδελφοι-συναδέλφισσες χάνουν τη ζωή τους δουλεύοντας σε εργοτάξια και σε άλλα τεχνικά έργα ή και στο δρόμο ως διανομείς. Πολλοί άλλοι και πολλές άλλες παθαίνουν μόνιμες βλάβες στην υγεία τους είτε ακαριαίως, είτε μέσα από προβλήματα που συσσωρεύονται με τον καιρό. Πρόκειται για ξεκάθαρη απαξίωση της ζωής των εργαζομένων που συντελείται στο βωμό της εξασφάλισης μεγαλύτερης κερδοφορίας για τα αφεντικά, τα οποία επιδιώκουν με κάθε τρόπο να μην παρέχουν επαρκή μέτρα προστασίας, δεν τηρούν τους κανόνες υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς και επιβάλλουν συνθήκες υπερεντατικοποίησης.

Και προφανώς ο κατάλογος της βάρβαρης εργασιακής πραγματικότητας δεν κλείνει με όλα τα παραπάνω. Συμπληρώνεται -ενδεικτικά- με την καθυστερημένη καταβολή ή και τη κλοπή δεδουλευμένων, τη κλοπή ενσήμων, την κατάργηση βαρέων και ανθυγιεινών ενσήμων σε πάρα πολλούς κλάδους, τα ελαστικά ωράρια και την κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας, τα ολοένα και αυξανόμενα κρούσματα σεξουαλικής παρενόχλησης στους χώρους δουλειάς, τις διάφορες αδυσώπητες πρακτικές παρακολούθησης της εργασίας μας κ.α. Και η όλη κατάσταση γίνεται ακόμα πιο δυσχερής με το ολοένα και υψηλότερο κόστος για την κάλυψη βασικών κοινωνικών αναγκών μας.

Είναι ανάγκη να αντιληφθούμε τη δύναμη που έχουμε στα χέρια μας ως οι πραγματικοί παραγωγοί του πλούτου που υπάρχει γύρω μας. Και δίχως να αναμένουμε τίποτα από τους όποιους «σωτήρες» και χωρίς να εξαπατόμαστε από την κυβερνητική προπαγάνδα, με όπλο μας την ταξική-συναδελφική αλληλεγγύη, με τη συσπείρωσή στα σωματεία μας, να συνεχίζουμε ολοένα και πιο δυναμικά να οργανωνόμαστε και να αντιστεκόμαστε συλλογικά μέσα κι έξω από τους χώρους δουλειάς μας. Εξίσου αναγκαίος είναι και ο οριζόντιος συντονισμός των εργατικών σωματείων ιδιωτικού και δημόσιου τομέα στη βάση των κοινών συμφερόντων της τάξης μας. Όπως άλλωστε και η συστράτευση του συνόλου των αντιστεκόμενων και καταπιεζόμενων κομματιών της κοινωνίας στους ταξικούς-κοινωνικούς αγώνες καθώς και η σύνδεση των αγώνων αυτών.

Να συμμετέχουμε όλοι και όλες στην εργατική διαδήλωση το Σάββατο 16 Φλεβάρη με αρχική συγκέντρωση στις 11.30 π.μ. στην πλατεία Κοραή.

Σύλλογος Εργαζόμενων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (ΣΕΦΚ)
Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών (ΣΜΕΔ)
Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου - Χάρτου - Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ)
Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στις ΜΚΟ (ΣΒΕΜΚΟ)
Σωματείο Εργαζόμενων στην εταιρεία Πλαίσιο Νομού Αττικής